Even voorstellen....

Onze band bestaat uit de volgende muzikanten:

Paul Leeuwenkuijl


alexanderdijk@gmail.com

Paul Leeuwenkuijl (zanger)
Soms doe ik mijn ogen even dicht en denk: ‘Hier gebeurt wat.’
Zingt, raspt, shaket, klapt en trekt je met zijn dans midden in een Cubaans dorpsfeest
Op de lagere school haalde ik voor zang een mager zesje en werd me verteld dat ik niet kon zingen. Als ik in de kerk zat, genoot ik van de liederen die werden gezongen, maar haalde het niet in mijn hoofd om mee te doen. Heel jammer eigenlijk.
Rond mijn 28ste leerde ik Alex kennen en deed mee met allerlei kleinschalige optredens op scholen en bandjes. Pas toen ontdekte ik dat het wel meeviel met mijn stem. Ik vond het geweldig te ontdekken dat er niets mooiers is dan een optreden neerzetten waarin alles samenvalt. Bij sommige optredens is gewoon alles goed. Dan doe ik mijn ogen even dicht en denk: ‘Hier gebeurt wat’. `Ontroerend. Doordat je iets met zijn allen doet, ontstaat een mooi geheel, een optelsom waardoor je alles ontstijgt.
De kapel waar we 25 keer optraden voor theaterfestival Westwaarts was fantastisch. Doordat je zo vaak hetzelfde speelt, merk je op een gegeven moment dat het perfect loopt. Bij eenmalige optredens is dat natuurlijk anders. De opstelling van instrumenten moet goed zijn, zodat het contact onderling vanzelf gaat. De ene keer loopt dat minder goed, andere keren gaat het gesmeerd.

Pieter Pennings


alexanderdijk@gmail.com

Pieter Pennings (percussie)
Met anderen muziek maken geeft mooie energie.
Neemt iedereen in het publiek op sleeptouw met drums, percussie, djembé en zang
Toen ik op mijn 14de begon met drummen raakte ik in de ban van ritmes en was niet meer achter het drumstel weg te slaan. Na enige omzwervingen kwam ik op mijn 21ste in Arnhem terecht. Daar pakte ik het drummen op bij verschillende muziekprojecten van Alex, die bandjes oprichtte en musicals opzette en begeleidde voor revalidatiecentrum Groot Klimmendaal. Ook startte ik met djembé-lessen bij percussiedocent Alfa Camara. Verder heb ik nooit ergens les in gehad, het drummen, trommelen en ritmegevoel zaten er gewoon in. Vervolgens speelde ik als percussionist bij uiteenlopende bandjes, maar bleef ook intensief samenwerken met Alex, die me in 2004 bij Banda Exota vroeg. Ik heb het erg naar mijn zin bij deze muzikanten, maar geniet tijdens optredens net zo hard van de interactie met het publiek.
Muziek maken is het heerlijkste dat er is, vooral als je het samen doet, dat zorgt voor zo’n mooie energie. Daarom geef ik al jaren met veel plezier Afrikaanse percussieworkshops, o.a. op de djembé. Niets is leuker dan het overbrengen en trommelen van een lekker ritme, vooral in combinatie met een flinke dosis enthousiasme.

Wil Franken


alexanderdijk@gmail.com

Wil Franken (gitaar en accordeon)
Muziek is een soort eerste levensbehoefte.
Grijpt je bij de lurven met zijn spel op accordeon en gitaar (Braziliaanse Viola Capeira)
Als kind volgde ik pianolessen en speelde vooral klassieke muziek. Op mijn 12de stortte ik me op de gitaar, een instrument dat in de loop der jaren de piano langzaam verdrong. Rond mijn 20ste ontdekte ik de accordeon. Fascinerend, iets dat je onder je arm kunt meenemen dat toch zoveel geluid produceert. Vervolgens legde ik me toe op de bandoneon en allerlei aanverwante instrumenten. Ook sloot ik me aan bij verschillende bandjes en speelde zo’n beetje alle stijlen, van middeleeuwse muziek, rock en blues tot minimal music, wereldmuziek en jazz. Nog steeds interesseer ik me voor uiteenlopende muzieksoorten. Sinds 2004 maak ik deel uit van Banda Exota. Muziek is mijn grote passie en er gaat geen dag voorbij zonder. Als ik naar muziek luister, voel ik al heel snel de behoefte om zélf muziek te maken. Dan pak ik een (slide)gitaar, dobro, accordeon of mandoline en ga wat zitten spelen of componeren. Bij Banda Exota kan ik me uitleven met verschillende instrumenten en stijlen. En minstens zo belangrijk, het is ook nog eens een hele leuke club muzikanten bij elkaar.

Dion Wiegers


alexanderdijk@gmail.com

Dion Wiegers (percussie)
Als je een béétje Cubaanse percussie wil leren spelen, moet je op z'n minst ook leren dansen!
Mept, ramt en swingt op conga's, bongo's, repinique en timbales. Als negenjarige begon ik als tamboer bij de plaatselijke muziekvereniging. Vanaf mijn 12de startte ik met drummen en op mijn 16de later sloot ik me aan bij een Steel Band. Twee jaar later ging ik bij een Big Band waar ik conga's en andere percussie speelde, een ontzettend leuke tijd. Daarna vermaakte ik me in allerlei bandjes en was een tijdje dirigent van een slagwerkgroep.
Ondertussen reisde ik twee maal naar Cuba waar ik nog meer verslingerd raakte aan de conga's, bongo's en de sfeer van Cubaanse percussie. Ook het dansen op Latin muziek kreeg me in zijn greep. Net als Frank trommelde ik een paar jaar bij sambaband Monte Reno op repinique en surdo. In 2010 vroeg Alex me bij Banda Exota en merk ik dat alle opgedane ervaring terugkomt in deze band, geweldig! Er gaat geen dag voorbij zonder te trommelen, ritmes uit te dokteren, te luisteren naar muziek of op te treden. Het maakt me vrolijk, niet alleen de muziek zelf, maar ook mensen laten genieten en ze aan het dansen krijgen. Fantastisch als dat lukt!

Frank Smits


alexanderdijk@gmail.com

Frank Smits (percussie en marimba)
Mensen laten genieten en samen lol maken, daar gaat het om.
Gaat tekeer als een beest op shakers, claves, kleine percussie, surdo en marimba
Het uniform dat ik zou moeten dragen bij een drumband vond ik als 14-jarige niet leuk, maar muziek maken was een fantastische ontdekking. Toen ik op 16-jarige leeftijd een basgitaar kocht, belandde ik in allerlei popbandjes. Een jaar of twee leverde ik een bijdrage als basgitarist en drummer, maar daarna werd het stil. Pas 15 jaar later, op een familiefeest raakte ik weer enthousiast door een aanwezige cajon. Hierna, ging ik direct op zoek naar een percussieband en kwam terecht bij Monte Reno, waar ik vier jaar een superleuke tijd had. In 2009 vroeg Alex me bij Banda Exota. Vanaf het eerste optreden bij de Arnhemse Kadedagen vond het heel leuk en heb sindsdien veel geleerd.
Ook speel ik al weer een paar jaar piano, daar wil ik graag verder mee. Muziek is voor mij echt een uitlaatklep en leeromgeving. Ik kom nog steeds nieuwe dingen tegen door de muziek, niet alleen over mezelf, maar ook op het gebied van muziek en cultuur. De optredens vind ik een groot feest. Mensen laten genieten en samen lol maken, daar gaat het mij om.

Alex Hansen


alexanderdijk@gmail.com

Alex Hansen (basgitaar)
Ik denk de hele dag in muziek.
Onopvallende basgitarist, oprichter van Banda Exota
Mijn liefde voor muziek begon al heel jong. Gefascineerd luisterde ik naar de missen die mijn vader opzette, gebaseerd op Congolese en Argentijnse muziek. Mijn zus draaide vaak platen van de Zuid-Afrikaanse zangeres Miriam Makeba, maar ook de Beatles en Stones kwamen voorbij. In 1970 maakte ik kennis met Soukous, muziek uit Kongo en omliggende landen en werd ik gegrepen door de Afrikaanse band Dede Priscilla. Vanaf dat moment wist ik dat ik in een band wilde.
Zo’n twee jaar speelde ik in een punkgroep als basgitarist, zat vervolgens in allerlei bandjes, vaak samen met Paul en begon met percussielessen voor kinderen. In 2004 richtte ik sambaband Monte Reno op, maar na een paar jaar droeg ik het stokje over aan een nieuwe dirigent. Ook Banda Exota, toen nog Los Dos, startte in 2004. Een van onze eerste optredens was op het feest voor mijn 50ste verjaardag.
Muziek is mijn leven. Niet alleen als muziektherapeut, maar ook als bandlid merk ik hoe verbindend muziek werkt. Door mijn enthousiasme en inlevingsvermogen kan ik mensen meestal makkelijk over de streep te trekken mee te doen, het leukste dat er is.